ای زبان هم گنج بیپایان توی------ای زبان هم رنج بیدرمان توی
| ای زبان تو بس زیانـــــی بر وری | چــون توی گویا چه گویم من ترا | |
| ای زبـان هم آتش و هم خرمنی | چـــند این آتش درین خرمن زنی | |
| در نهان جان از تو افـغان میکند | گرچه هر چه گویـیش آن میکند | |
| ای زبان هم گنــــج بیپایان توی | ای زبان هم رنـــج بیدرمان توی | |
| هم صفیر و خدعهی مرغان توی | هم انیـــس وحشت هجران توی |
+ نوشته شده در هفتم مهر ۱۳۸۴ ساعت توسط شریف
|