عاقلی باید که خاری برکند
| چون کسی را خار در پایش جــهد | پای خود را بر ســـــــــــــــر زانو نهد | |
| وز سر سـوزن همی جوید سرش | ور نــــــــــــــیابد میکند با لـب ترش | |
| خار در پا شـــــد چنین دشواریـاب | خــــــــار در دل چون بود وا ده جواب | |
| خار در دل گـــر بدیدی هر خسـی | دست کــی بودی غمان را بر کسـی | |
| کـــــــس به زیر دم خر خاری نهـد | خـــــــــــــر نداند دفع آن بر میجـهد | |
| بر جـــــــــهد وان خار محکمتر زند | عاقــــــــــــــلی باید که خاری برکـند | |
| خر ز بهــــر دفع خار از سوز و درد | جفته میانداخـــت صد جا زخم کـرد |
+ نوشته شده در بیست و هفتم مهر ۱۳۸۴ ساعت توسط شریف
|