اين سخن و آواز از انديشه خاست
تو نداني بحر انديــــــــشه كجاست
 
ليك چون موج ســـخن ديدي لطيف
بحـــر آن داني كه باشد هم شريف
 
چون ز دانـــش موج انديـشه بتاخت
از سخن و آواز او صــــورت بساخت
 
از ســـــــخن صورت بــــزاد و باز مرد
موج خود را باز انــــدر بحـــــــــــر برد

از دفتر اول  مثنوي