عقل در مثنوی(2)
| خلــــــــوت از اغیار بایـد نه ز یار | پوستـــــــــــــــین بهر دی آمد نه بهار | |
| عقــــــــل با عقل دگر دوتا شود | نور افزون گـــــــــــشت و ره پیدا شود | |
| نفس با نفس دگر خندان شود | ظلمت افزون گشـت و ره پنهان شود |
----------------------------
| عقل نورانی و نیکو طالــبست | نفس ظلمانی برو چون غالبست | |
| زانک او در خانه عقل تو غریب | بر در خود ســـگ بود شــیر مهیب |
+ نوشته شده در سی ام فروردین ۱۳۸۵ ساعت توسط شریف
|