پیش سگ چون لقمه نان افکنی بو کند آنگه خورد ای معـتنی
او ببینـــــــــــــی بو کند ما با خرد           هم ببوییمش به عقل منتقد

----------------------------

کی نماید کودکان را سنگ سنگ                تا نگیـرد عقل دامنشان به چنگ
پیر عقل آمد نه آن مــوی سپـــید مو نمــی‌گنجد درین بخت و امید