|
تو بدين احــــــــوال كي راضي شوي
| يك زمان بي كار نتـــــواني نشست | |
| تا بدي يا نيـــــــــــكيي از تو نجست | |
| |
| اين تقاضـــــــــــــــاهاي كار از بهر آن | |
| شد مــــــــــوكل تا شود سرت عيان | |
| |
| پس كلابــــــــهء تن كجا ساكن شود | |
| چون سر رشتهء ضميرش ميكشد | |
| |
| تاسهء تو شــــــــد نشان آن كشش | |
| بر تو بي كــــاري بود چون جانكنش | |
| |
| اين جهـــــــــــــان و آن جهان زايد ابد | |
| هر سبــــــــــــــــب مادر اثر از وي ولد | |
| |
|