حس اسیــــــــــر عقل باشد ای فلان          عـــــــــقل اسیر روح باشد هم بدان
دست بســـته‌ی عقل را جان باز کرد کارهــــــــــای بسته را هم ساز کرد
حســـــــــــــــــها و اندیشه بر آب صفا همچو خس بگــــــــــرفته روی آب را
دست عقل آن خس به یکسو می‌برد آب پیدا می‌شود پـــــــــــــــیش خرد
خس بس انبه بود بر جو چـــون حباب خس چو یکسو رفت پیدا گـشت آب
چونک دســـــــــــت عقل نگشاید خدا خس فزایـــــــــــــــــد از هوا بر آب ما
آب را هر دم کــــــــــــــــــند پوشیده او آن هـــــــــــوا خندان و گریان عقل تو
چونک تقـــــــــوی بست دو دست هوا حق گشــــــاید هر دو دست عقل را
پس حــــــــــواس چیره محکوم تو شد چون خرد ســـــــالار و مخدوم تو شد